திருமலை பயணம் 4

காலை சீக்கிரமே எழுந்து வராகஸ்வாமி தரிசனம் முடித்து 11.00 மணிக்கு 50.00 ரூ  கியூ வில் நின்றோம்.12.30 க்கு தரிசனம் கிடைத்தது.எப்போது போனாலும் பெருமாள் திருப்தியாக தரிசனம் தருவார்.”ஜெருகண்டி” தொந்தரவு எனக்கிருந்ததில்லை. அங்கிருந்தவர் என்னை பிடித்து நிறுத்தி நன்றாக சேவிக்க அனுமதித்தார்.எவ்வளவு சேவித்தால் என்ன மனசில் அடங்குபவனா அவன்.கனவு கண்ட மாதிரி கன்ணுக்குள்ளும்,மனசுக்குள்ளும்,பிடிபட மாட்டான்.வெளியில் வந்து லட்டு பிரசாதம் வாங்கச் சென்றபோது தினாவை தவறவிட்டு விட்டோம்.1.30 மணிநேரம் அவனைக் கண்டு பிடிக்க அலைந்தோம்.ஒரு வழியாக ஒரு பண்ருட்டி நண்பர் ஒருவர் தினாவை செய்தி ஒலிபரப்பும் இடத்திற்கு அழைத்து வந்திருந்தார்.செல்போன் அனுமதி யில்லாததால் அதனை ரூமிலேயே விட்டு விட்டு வந்திருந்தோம்.கென்னடியும்,அவன் மனைவி மஞ்சுவும் பட்ட அவஸ்தைகள் பார்க்க முடியவில்லை,பெருமாளை வேண்டிக்கொள்வதை தவிர வேறு என்ன செய்ய முடியும்.ஏகப்பட்ட வேண்டுதல்களை பெருமாள் பெற்றுக் கொண்டிருப்பார்.4.00 மணிக்கு மதிய உணவு அன்ன தான சத்திரத்தில் சாப்பிட்டு விட்டு அறைக்கு திரும்பினோம்.ஒரு ஜீப் பிடித்து (ரூ650) சிலாத்தோரணம்,சக்கர தீர்த்தம்,ஆகாச கங்கை,பாபவிநாசம்,பாபாஜி ஜீவசமாதி,போன்ற இடங்களுக்குச் சென்று விட்டு அறைக்குத் திரும்பினோம்.இரவு டிபன் முடித்து விட்டு பாலு வுடன் இந்துவும்,மரகதமும் பர்ச்சேஸ் கிளம்பினார்கள்.எப்படித்தான் முடிகிறதோ.பாலு பாவம் முகம் சுளிக்காமல் உடன் சென்று வந்தான் மற்றவர்கள் அனைவரும் அறைக்குச் சென்று நல்ல தூக்கம் போட்டோம்.காலை 6.00 க்கு திருமலையிலிருந்து காலி செய்து ஒரு ஜீப் ( ரூ850 திருமலையிலிருந்து அலமேலுமங்காபுரம்,ஹோட்டல் டிபன் வெயிட்டிங்,ரயில்வே ஸ்டேஷன்) பிடித்து அலமேலு மங்காபுரம் சென்று தரிசனம் முடித்து அங்கிருந்து ரயில்வே ஸ்டேஷன் வந்தோம் 09.55 க்கு சென்னைக்கு டிரைன்.ஏ.சி இல்லாத குறை நன்கு தெரிந்தது. 

02.09.2011 திருமலை பயணம் 3

மதியம் 12.30 க்கு எக்மோர் சென்றோம்.நண்பர்கள் கணேசனும் பாபாவும் எங்களை காண வந்திருந்தனர்.லக்கேஜ் இருந்ததால் சரவணபவன் செல்லாமல் எதிரே இருந்த சங்கீதா ஹோட்டலுக்கு மதிய உணவுக்குச் சென்றோம்.95.00 ரூ சாப்பாடு.விலைகும் சுவைக்கும் சம்பந்தமே இல்லை.சாப்பிட்ட பின் ”அன்னதாதா சுகிபவா” என மனம் வாழ்த்த வேண்டும்.அதுதான் சாப்பாடு. அங்கிருந்து 3 ஆட்டோக்களில் செண்ட்ரல் சென்று சப்தகிரி எக்ஸ்பிரஸ் ப்டித்தோம்.ஏ.சி யின் சுகத்தில் கண்னயர்ந்தோம்.கண்விழித்த போது 4.00 மணி வாய் ஏதாவது கேட்டது.கென்னடி வேகவைத்த மல்லாட்டை(நிலக்கடலை) கொண்டு வந்திருந்தான்.அதை அனைவரும் சேர்ந்து காலி செய்தோம்.திருப்பதி 5.00 மணி.ஒரு ஜீப் பிடித்து திருமலை சென்றோம்.எங்கள் குழுவில் 9 பேர்.ஜீப்பிற்கு ரூ500 பேசினோம்.நண்பர் மூலமாக கர்நாடகா கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல் இரண்டு ரூம் போடப்பட்டிருந்தது.இரண்டு கட்டில் கொண்ட அறை.போதுமான அளவு இருந்தது.மறுநாள் காலை 11.00 மணிக்கு தான் தரிசனம்.வெண்னீர் குளியல் போட்டு விட்டு கடைவீதிக்குச் என்றோம். பெண்கள் வேண்டியதை வாங்கிக் கொண்டார்கள்.நான்,பாலு,கென்னடி,விபின்,தினா அய்வரும் ஒரு இடத்தில் உட்கார்ந்து விட்டோம்.திருமலை எப்போதும் ஜே ஜே எனதான் உள்ளது.ஒரு வட இந்திய பெண்மணி தன் கணவனுக்கு கால் அமுக்கிக் கொண்டிருந்தாள். நட்ந்து வந்திருக்க வேண்டும்.பல்வேறு விதமான மனிதர்கள்,பல தேசம்,பல மொழிகள்,எல்லாம் பாலாஜியை தரிசிக்கவே அதில் நானும் ஒருவன் எனும் போது மனம் நெகிழ்ந்தது.இரவு டிபன் முடித்து ரூம்க்கு வந்தோம்.நல்ல தூக்கம்.

02.09.2011 திருமலை பயணம் 2

பாலு  ஜெயங்கொண்டத்தில் இருக்கிறான்.மனைவியுடன் விருத்தாசலத்திலிருந்து பல்லவனில் ஏறிக்கொள்வதாக கூறினான்.கென்னடி வீட்டில் இரு மக்களுடன் நான்குபேர் விழுப்புரத்தில் ஏறிக்கொள்வதாகக் கூறினான்,எல்லாம் ஏற்பாடு ஆயிற்று.ரூம் தவிர.இவ்வளவு செய்த பெருமாள் அதையும் கொடுப்பார்.பூமிநாதன் விருத்தாசலந்திலிருந்து ஏறிக் கொள்வதாக கூறினார்.திருச்சி முதல் சென்னைவரை பல்லவன் ஏ.சி கிடைக்க வில்லை.சென்னை முதல் திருப்பதி வரை ஏ.சி இருந்தது.அதுபோலவே 5.9.11 திருப்பதி முதல் சென்னை வரை ஏ.சி இல்லை சப்தகிரி எக்ஸ்ப்ரஸ்.சென்னை முதல் விழுப்புரம் விருத்தாசலம் ,திருச்சி வரை ஏ.சி இருந்தது.புக் செய்த பிறகு மறுநாள் பூமிநாதன் சில காரங்களால் வரமுடிய வில்லை எனகூரியதால்.அவரது டிக்கட் மட்டும் கேன்சல் செய்தோம்.
கென்னடி கேட்டுக் கொண்டதால் கடைசிநேரத்தில் திரும்பும் நாள் 05.09.11 க்கு பதிலாக 04.09.2011 என மாறியது.அதனால் டிக்கட் ஏ.சி கிடைக்கவில்லை.

02.09.11 காலை நான்,ஜயந்தி,ம்கன் விபினுடன் பல்லவனில் ஏறிக்கொண்டோம்.எப்போதும் பயணம் எனக்குச் சலிப்பதில்லை.அதுவும் திட்டமிட்ட பயணம் சுகம்.திட்டமிடாத பயணம் குடும்பத்துடன் செல்வது சோர்வை ஏற்படுத்தும்.எந்த வேலையை எடுத்தாலும் ”ஏண்டா எடுத்தோம்” என நினைக்கும் நிலை வரக்கூடாது.விருத்தாசலத்தில் பாலு மனிவியுடன் ஏறிக்கொண்டான்.பாலு உடன் பயணித்தல் உற்சாகமாக இருந்தது.பாலு நிறைய பேசுவான்.எதை பற்றி வேண்டுமானாலும் பேசுவான்.பேசுவதன் மூலமாக உறவாடுவதும் உறவை பலப்படுத்துவதும் அவன் பாணி.அவன் மனைவி நேர் எதிர்.அளந்து பேசுவார்.ஆர்பாட்டமில்லாத பேச்சாக அது இருக்கும்.  அரசுப்பள்ளியில் தலைமை ஆசிரியராக இருக்கும் ஒருவர் இப்படி இருப்பது ஆச்சரியம்.பாலுவுக்கு சரியான டீச்சர்.விழுப்புரம் வந்த வருவதற்கு முன்னே நானும் பாலுவும் வாயிற்படிக்கு வந்து நின்றோம்.கென்னடியையும் அவன் குடும்பத்தினரையும் வரவேற்க.கென்னடியை பார்த்ததுமே நம்  மனம் இளமையாகிவிடும்.அப்படி ஒரு வரம் அவனுக்கு.எப்போதும் சிரித்தபடி இருப்பான்.விழுப்புரத்தில் அவர்களோடு சேர்ந்து பயணம் தொடந்தது.பேச்சு,பேச்சு,பேச்சு,

02.09.2011 திருமலை பயணம்

திருக்கோவிலூர் நண்பன் கென்னடி வீட்டிற்குச்சென்றபோது திருப்பதி போகவேண்டும் என வேண்டுதல் இருப்பதாக கூறினான்.”ஏற்பாடு செய்டா” என கேட்டுக் கொண்டான். கென்னடி என் கல்லூரி நண்பன்.நெடியவன்.மனதாலும்.அரகண்ட நல்லூரில் தானியக் கமிஷன் மண்டியில் ஏஜண்டாக இருக்கிறான்.கடலை,எள்ளு,வங்கி,லாரி,லோடு என சதா சர்வ காலமும் காலில் சக்கரம் கட்டிக் கொண்டு அலைபவன்.தந்தையின் தொழிலை கற்றுக் கொண்டு வளமாயிருக்கிறான்.பொதுவாக கூட்டுப் பயணம் எனக்கு அலர்ஜி.ஒத்த கருத்துடையவர்களாக இருக்க மாட்டார்கள்.புல்லை புல்லாகவும் கல்லை கல்லாகவும் மட்டுமே பார்ப்பவர்களுடன் பயணிக்க முடியாது.ரசணை முக்கியம்.பயணம் என்பதும் பக்தி என்பதும் வார்த்தைகளைத்தாண்டி பல தளங்களைக் கொண்டது என்பது என் எண்ணம்.ஆன்மீகப் பய்ணத்தில் பெண்கள் சிலரை ஒருங்கிணைப்பதென்பது சிரமம்.உடல் உபாதைகள் இடையூராக இருக்கும்.இருந்தும் பெருமாள் அழைக்கிறார் காலடுப்போம் என முயற்சித்தேன்,ஆன் லைன் இ சுதர்சன் 03.09.2011(சனிக்கிழமை) இருந்தது.ரூம் எதும் இல்லை.திருச்சியிலிருந்து சென்னை,சென்னையிலிருந்து திருப்பதி டிரைன் டிக்கெட்டும் இருந்தது.கென்னடியிடம் பேசினேன்,வீட்டில் கலந்து சொல்வதாகச் சொன்னான்.அடுத்த அரை மணிநேரத்தில் சரி என்றான்.நாங்கள் 1982-85 விருத்தாசலம் கொள்ஞ்சியப்பர் கலைக்கல்லூரியில் படித்த நண்பர்கள் கடந்த 3 வருடங்களாக தொடர்பில் இருக்கிறோம்.குடும்ப சந்திப்பு , வீட்டு விசெஷங்கள்,என வருடத்திற்கு ஒரு முறையாவது கூடிவிடுகிறோம்.அவர்களிடமும் சொல்லி வருபவர்கள் வரலாம் என முடிவு செய்தோம்.ஒரு எஸ்.எம்.எஸ் அனுப்பினேன்.பூமிநாதன்,பாலு ஆகியோர் ஓகெ சென்னார்கள்.

பரனூர் Paranur

பரனூர் திருகோவிலூரிலிருந்து ( அரகண்ட நல்லூரிலிருந்து ) 7கிலோ மீட்டர்.ஸ்ரீ அண்ணா ஊர்.நாங்கள் 08.08.2011 அன்று அங்கு சென்று வர உத்தேசித்தோம்.அரகண்டநல்லூரில் வசிக்கும் எனது கல்லூரி நண்பன் கென்னடி வீட்டிற்குச் சென்றுவிட்டு அங்கிருந்து பரனூர் கிளம்பினோம்.கார் போகும் அளவுக்கு வாகான சாலை இருந்தும் சரியான பராமரிப்பு இல்லாததால் ஏழு கிலோ மீட்டரை அரை மணி நேரத்தில் அடைந்தோம்.
பரனூர்- ஒரு அக்ரஹாரத்தெருவில் முடிவில் ஸ்ரீ லக்‌ஷ்மி நாராயணர் கோவில்.ஸ்ரீகிருஷ்ணனுக்கு கோவில்.பெரிய பஜனை மண்டபம்.இந்தப்பகுதிகள் சில கோவில்களில் உள்ளது போல கல்லால் ஆன துவஜஸ்கம்பம் .நாங்கள் போன நேரம் மாலை 4.00 . கோவில் திறாந்திருந்தது.கோவிலை ஒட்டிய ஒரு பாடசாலையில் சிறுவர்கள் சந்தியாவந்தனம் செய்து கொண்டிருந்தனர்.அது பாடசாலை போல.அப்போது ஒரு காரில் ஸ்ரீஅண்ணா ( கிருஷ்ணப்பிரேமி ) அவர்கள் வந்திரங்கி பாடசாலை உள் சென்றார்.எப்போது அண்ணா பல ஊர்களுக்கும் சென்று கொண்டிருப்பார்.ஏகாதசி,துவாதசி ஆகிய தினங்களில் இங்கிருப்பாராம். இது தெரியாமலே நாங்கள் வந்திருந்தோம்.இது தான் கொடுப்பனை.அரை மணிநேரம் பாடசாலையை ஒட்டியிருந்த மகிழமரத்தின் குறுகிய நீளமான கீழிருந்த திண்ணையில் காத்திருந்தோம்.அண்ணாவை பார்க்க சிலர் வந்திருந்தனர்.நிறைய பூமாலை,துளசி பழங்கள் என தட்டு கூடை நிறைய வைத்துக்கொண்டு சிலர் காத்திருந்தனர்.எதற்காக காத்திருந்தனர் கோவிலுக்காகவா...இல்லை அண்ணாவுக்காகவா என எங்களுக்குத்தெரியவில்லை.நாங்களும் காத்திருந்தோம்.கொஞ்ச நேரத்தில் ஸ்ரீஅண்ணா பாடசாலையை விட்டு வெளியேவந்து வாயிற்படியில் உட்கார்ந்தார்.என்ன ஒரு தேஜஸ்.வந்திருந்தவர்கள் நமஸ்கரித்து ஆளுயர துளசிமாலையினை அணிவித்தனர்.எந்த ஒரு உணர்வும் அண்ணா முகத்தில் இல்லை.எல்லாம் கண்ணனுகே என இருந்தார்.பிறகு துளசி மாலையினை தலைமீது வைத்து கீழெ எடுத்து வைத்தார்.வந்தவரில் ஒருவரிடம் பேசினார். அவருக்கு பேரன் பிறந்திருக்கிறான் எனவும் பெயர் வைக்கவேண்டும் எனவும் கேட்டுக் கொண்டார்.(மிகுந்த பவ்யத்துடன்).ஒருடைரி கொண்டுவந்திருந்தனர். அதில் பிறந்த தினத்தைனை எடுத்து அதில் குழந்தைக்கு பெயர் எழுதினார்.அந்த ஜீவன் புண்ணியம் செந்திருக்கிறது.

பிறகு நாங்களும் நமஸ்கரித்தோம்.பூவாவது வாங்கி வந்திருக்கலாம்.வெறும் கையுடன் நமஸ்கரித்தது ஒரு மாதிரியாக இருந்தது.இப்படியெல்லாம் இருக்கும் என எங்களுக்குத்தெரியாது.இருந்தாலும் அண்ணாவை பார்த்ததே இக்கண்கள் செய்த பாக்கியம் என பிறகு எல்லோரும் சொல்லும் போது உணர்ந்தேன்.நாளை ஏகாதசி என எனக்குத்தெரியாது,ஏகாதசி அன்று அண்ணா பரனூரில் இருப்பார் எனவும் எனக்குத்தெரியாது,எல்லாம் அவர் செயல்.போன வாரம் கோவிந்தபுரம் இந்தவாரம் பரனூர்,என இதெல்லாம் நான் மட்டும் திட்டமிடவில்லை என்பது மட்டும் உண்மை.

டி.கொளத்தூர் T.Kolathur

கிண்ணி பிள்ளையார் கோவில்

டி.கொளத்தூர் எனது பூர்வீகம்.வருடத்திற்கு ஒருமுறை ஆடிமாதம் மூன்று நாள் திருவிழா.6.08.11 பந்த சேர்வை.7.08.2011 மாரியம்மன் சாக்கை,08.08.11 திங்கள் கிழமை பிடாரியம்மன் எல்லை சுற்றுதல்.09.08.2011 செவ்வாய் மஞ்சள் நீராட்டு விழா.08 ம் தேதி காலையில் திருச்சியிலிருந்து கிளம்பினோம்.திருச்சி விழுப்புரம் சாலையில் மடப்பட்டு உள்ளது அங்கிருந்து திருக்கோவிலூர் செல்லும் வழியில் இருக்கிறது டி.கொளத்தூர்.(திருக்கோவிலூர் கொளத்தூர்).கொளத்தூர் ரோடிலிருந்து ஊர் 3 கி.மீ.போகும் வழியிலேயே வலப்புறம் கிண்ணி பிள்ளையார்.அதைத்தாண்டி கொஞ்ச தூரம் சென்றால் இடதுபுறம் அய்யணார் கோவில்.அய்யணார் தான் எங்கள் குலதெய்வம்.நாங்கள் கிண்ணி பிள்ளையார் தரிசித்துவிட்டு ஊருக்குள் போகும் போது பிடாரிஅம்மனுக்கு ஊர் ஊருணியிலிருந்து தீர்த்தம் எடுக்கும் நிகழ்வு நடந்து கொண்டிருந்தது.குளத்தை சுற்றி மக்கள் திரளாக திரண்டிருந்தனர்.பெண்கள் இந்த நிகழ்வின்போது அனுமதி இல்லை.ஊர் பரிவார தெய்வங்கள் சூழ தீர்த்தம் எடுக்கும் நிகழ்வு நடக்கும்.தீர்த்தம் எடுத்தவுடன் தீர்த்தம் எடுஒப்பவர் ஒரே ஓட்டமாக ஓடி பிடாரி கோவிலில் சென்றுதான் நிற்பார்.
ஊரில் எல்லா சாதியினருக்கும் உரிய மரியாதை வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.அபிஷேகம் முடிந்ததும் கோவிலைச் சுற்றி மக்கள் அங்கப்பிரதட்சிணம்.சரியாக 12.00 மணிக்கு பிடாரி அம்மன் எல்லைச் சுற்ற கிளம்பி விடுகிறது.பிடாரி கிளம்பும்போது எதிரே வரக்கூடாது என பலரும் சொன்னார்கள்.


கிளம்பும் அழகு சொல்ல ஒன்னாது.என்ன ஒரு வேகம்.ஆவேசம்..எனது அப்பா,சித்தப்பா,தாத்தா,கொள்ளுத்தாத்தா, என எனது மூதாதையர்கள் எல்லாம் இந்த மாதிரிதான் பிடாரி தரிசன்ம் பார்த்திருப்பார்கள் என நினைக்கும் போது மனசு நெகிழ்ந்தது.
இந்தமுறை அண்ணா,தம்பி,நான் என மூவரும் அம்மா,சித்தியுடன்,குடும்பத்துடன் கலந்து கொண்டது திருப்தியாக இருந்தது.இரவு பிடாரி ஏழு ஊர் எல்லை சுற்றி இரவு அய்யனார் கோவிலுக்கு வரும்.பிறகு அய்யணார் பிடாரி கலியாணம்.

இது எங்கள் தாத்தாவின் அப்பா சுந்தரேசய்யர் கட்டிய கோவிலாம்

இரவுவரை சும்மா இருக்காமல் பரனூர் ,திருகோவிலூர் சென்றுவரலாம் என கிளம்பினோம்.

ஆடிப்பெருக்கு

                               03.08.2011 ஆடிப்பதிணெட்டு.காலையிலேயே அகத்தில் சித்ரானங்கள்,தேங்காய்சாதம்,புளிசாதம்,எள்ளுசாதம்,தயிர்சாதம்,சர்க்கரைப்பொங்கல்)வாடாம் என சகலமும் நெய்வேத்யம். மோட்டார் ரூமையே காவிரியாக பாவித்து மஞ்சள் குங்குமம் இத்யாதி...யுடன் பூஜை முடிந்தது.

                                   மாலை ஸ்ரீரங்கம் அம்மா மண்டபம் சென்றோம்.வழியெல்லாம் விழாக்கோலம்.வகை வகையான புதுமணத்தம்பதிகள்.நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகான சந்திப்பின் காரணமாக நடக்கும் போதும்,வண்டியில் போகும்போதும்,ஒரே ஈஷல், எழசல்கள்.கூட வரும் பெருசுகளுக்கு தர்மசங்கடம்.காவேரி பாலத்தில் இரண்டுபுறமும் கூட்டம் அலை மோதியது.கடலை,காரப்பொரி,பஞ்சுமிட்டாய்,கொழாபுட்டு,நாவல்பழம்,அன்னாசிப்பழம்,ஐஸ்வண்டி,என பல்வேறுபட்ட ஸ்டால்கள்.”திருச்சி காரர்களுக்கு இதுதான் மெரீனா கடற்கரை”

                                          சில நிகழ்வுகளைப் பார்த்த போது மனசு கரைந்தது.ஒரு சிறுவன் தள்ளாத அடிமேல் அடியெடுத்து நடந்த பாட்டியை கையைபிடித்து அழைத்துச்சென்றான்.(இதே போல ஒரு காட்சியை கோவிந்த புரத்திலும் கண்டேன்).ஒரு கிராமத்துப் பாட்டி ஐஸ்கிரீம் கடையில் தனது பேரனுக்காக ஐஸ்கிரீம் வாங்க பேரம் பேசிய பிறகு இடுப்பு பையிலிருந்து காசை என்ணிக் கொடுத்த காட்சி அதற்குள் பையனுக்கு இருப்புக் கொள்ளவில்லை, வாங்கி வாயில் வைத்தவன் முகத்திலும் அந்த பாட்டியின் சுருக்கம் விழுந்த முகத்தில் ஒரேமாதிரியான சந்தோஷம்.

                                                      அம்மாமண்டபத்தில் போலீஸ்பந்தோபஸ்து சிறப்பாக இருந்தது.மெடிகல் டீம் ஸ்டால் இருந்தது.வண்டியில் போகும்போது ஒரு வண்டு எனது கழுத்தில் பதம் பார்த்து விட்டது.முதலுதவியாக பெட்டிக்கடையில் சுண்ணாம்பு வாங்கி வத்தாள் ஜயந்தி.ஸ்டால் மருத்துவரிடம் காட்டினேன்,பிசிஎம் கொடுத்து போகும்போது ஸ்ரீரங்கம் ஜி.ஹெச் ல் டி.டி.போட்டுக்கொள்ளச் சொன்னார்கள்.

                                                ஆற்றின் படிதோறும் பெண்கள் கூட்டம்.எந்தப்படியிஉல் கால் வைக்க முடியவல்லை.இலை விரித்து ஒரே படையல் மயம்.ஒருவருக்கு ஒருவர் மாற்றி மாற்றி மஞ்சள் கயறு கட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள்.சிலர் காப்பரிசி வழங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.பெரியவர்களிடம் சிறியவர்கள் பொட்டு இட்டுக் கொடிருந்தார்கள்.கல்யாணத்தின் போது அணிந்த மாலைகளை கேரி பேக்கில் வைத்து மாப்பிள்ளைகள் சிலர் தூக்கி எரிந்து கொண்டிருந்தனர். கரையோரத்தில் குப்பைமயம். இதனை சுவாரசியாமாக சில வெளிநாட்டுப் பெண்மணிகள் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டிருந்தனர்.நான் அவர்களை புகைப்படம் எடுத்தேன்.

                                        இதில் ஒரு விசேஷம் என்னவென்றால் மீடியேட்டர் அய்யர், அய்யங்கார்கள் இல்லை.எல்லம் மக்களே.காவிரித்தாய்க்கு ஒரு கோவில் அங்கே.அதில் தீபம் ஏற்றி வ்ழிபாடுகள் அமர்க்களமாக இருந்தது.கரைபுரண்டு ஓடிய நீர்பிரவாகத்தில் ஒரு சிறு தேர் அதில் சிலர் தொற்றிக்கொண்டு அழகாக பயணித்தார்கள் அனேகமாக இவர்கள் அனைவரும் கரையோரமாகவே எல்லா படித்துறைக்கும் நீந்திச்செல்வார்கள் போலிருக்கிறது.

                                                  வெளியே வரும் போது அம்மா மண்டபத்தில் அழகிய மணவாளன் இல்லை.இது ஒரு குறைதான்.ஜேஷ்டாபிஷேகம் செய்து 48 நாட்க்கள் முடியாததால் அவர் வெளியே வரமாட்டார்.நாம் தான் சென்று பார்க்க வேண்டும்.ஆடி 28 கு அம்மா மண்டபம் வருவார்.அங்கிருந்து கிளம்பி ஸ்ரீரங்கம் ராஜகோபுரம் அருகில் (போலிஸ்ஸ்டேஷன் அருகில் ) இருக்கும் காபி கடையில் ஆளுக்கு ஒரு காபி சாப்பிட்டோம் ( ஒரு காபி ரூ9.00, டபரா டம்ளரில்தான் தருவர்கள் (டபராவா? டவராவா? என்ன மொழியோ ). ஸ்ரீரங்கம் வருபவர்கள் கண்டிப்பாக இங்கே ஒருமுறை காபி சாப்பிட வேண்டும்.எவர்சில்வர் கிண்டியிலிருந்து ஃப்பில்டர் டிகாஷன் ஊற்றி டிகிரி பால் சேர்த்து இவர்கள் வழங்கும் காபி அற்புதம்.காலையிலும் மாலையிலும் மட்டுமே கடை. காபி பால் தவிர வேறு ஏதும் கிடையாது.

                                                 மீண்டும் காவேரிப்பாலம் நாங்களும் கொஞ்சநேரம் பாலத்தில் நின்று கூட்டத்தையும் சலசச்லத்துச்செல்லும் ஆற்றையும் பார்த்தோம்.ஒரு அழகான பெண் சாலையில் நடக்கும் போது எல்லோர் கண்களும் அவள் மீது துளைக்கும்,..ஆனால் அவள் கண்டுகொள்ளாமல் தெனாவெட்டாக தி.ஜா வின் மோகமுள் நாயகி யமுனா மாதிரி நடந்து செல்வாள். எனக்கு காவிரியை பார்க்கும் போது அப்படித்தான் இருந்தது.இத்தனை கூட்டமும் என்னைப் பார்க்கத்தானே என்று ஒய்யாரமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தாள் என் காவேரி.

 தி.ஜா வின் மோகமுள் நாயகி யமுனா