அஹோபிலம் யாத்திரை 1

அகோபிலம் போக வேண்டும் என்பது எனது நீண்டநாள் கனவு. பெருமாளை எனக்கு அறிமுகம் செய்தவர்கள் இரண்டு பேர். ஒருவர் வில்லிபுத்தூர் கோதை பாசுரங்கள் மூலம். இன்னொருவர் ஸ்ரீரங்கத்துக் கோதை என் சக ஊழியர். ஸ்ரீரங்கத்துக் கோதை தான் முதலில் சவுரிராஜன் அவர்களின் பயணக்குழுவில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் அகோபிலம் போய் வந்து கதை கதையாய் சொன்னார். உடலில் வலு வேண்டும் , மனதில் திடம் வேண்டும், ஒன்பது நரசிம்மரையும் சென்று சேவிக்க என பயமுறுத்தியும் இருந்தாள். ஒரு சனிக்கிழமை ஸ்ரீரங்கம் சென்றிருந்த போது அகோபிலம் யாத்திரை பற்றிய நோட்டிஸ் ஒட்டப்பட்டிருந்ததை பார்த்தேன். அதிலிருந்த எண்ணிற்கு போன் செய்து விவரங்கள் கேட்டேன். ஒரு நபருக்கு ரூ.6000 உணவு, உறைவிடம், ஏற்பாடு செய்யப்படும் என கூறினர். ஜெயந்தியிடம் சொன்னபோது நாட்களைக் கணக்குப் பண்ணி போகலாம். எதுக்கும் மாத்திரை போட்டுக்கலாம் என்றாள் பெண்ணின் பெரும்பாட்டை மனதில் வைத்து. “ கிளரொளி இளமை கெடுவதன் முன்னம்”  போகமுடியவில்லை என்றாலும் அய்ம்பதிலாவது இந்த வாய்ப்பு கிடைத்ததே என பெருமாளுக்கு நன்றி சொல்லிக் கொண்டேன்.எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு காலம் கனிய வேண்டும். ஒரு அரசு ஊழியர் குறைந்தது 20 வருடப் பணி முடிந்த பின்னர்தான் நினைத்தபடி வாழ பொருளாதாரம் இடம் கொடுக்கிறது. 10 வருடங்களுக்கு முன் எனில் ஆறாறும் பண்ணிரெண்டு என மனசு கணக்குப் போட்டு “ சரி இப்ப வேண்டாம்” என தள்ளி வைத்திருக்கும். இன்றைக்கு அந்த நிலை இல்லை. ஜீலை 31 வெள்ளி அன்று காலை 5.00 ஸ்ரீரங்கம் தாயார் சன்னதியிலிருந்து கிள்ம்பி ஆகஸ்டு 2 ஞாயிறு அன்று இரவு மீண்டும் திரும்புவதாகப் பயணத்திட்டம்.எத்தனை பேர் வருகிறார்கள், எதுமாதிரியான ஊர்தி, ,உணவு எப்படி இருக்கும், என்கிற எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் சென்றுவரவேண்டும் எனவும் பெருமாளை சேவிப்பது மட்டுமே நம் குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும் எனவும் நானும் ஜெயந்தியும் முடிவு செய்து கொண்டோம். ஏனெனில் நிறைய எதிபார்ப்புடன் சென்று அவ்வாறு இல்லை எனில் மனம் பக்தியில் லயிக்காமல் குத்தம் குறை சொல்வதிலேயே நின்று விடும் என்பது தான். பணத்தை ”ஸ்ரீரங்காடிராவல்ஸ்” கணக்கு எண்ணிற்கு டிரான்ஸ்பர் செய்தேன். டிராவல்ஸ்ஸிலிருந்து பேசினார்கள்.நீங்க ரொம்ப லேட்டாத்தான் கன்ஃப்பார்ம் செஞ்சிருக்கீங்க அதனால முன்சீட்டெல்லாம் எதிபார்க்காதீங்க கடைசிசீட்டுக்கு முன்னால தான் கிடைக்கும் என்றார். வாய்ப்பிருந்தால் முன்னால் கொடுங்கள் இல்லையென்றால் பரவாயில்லை என்றேன்.வெள்ளியன்று அதிகாலை வடக்கு வாசலுக்கு வந்த போது முன் சீட்டு இருக்கையினை ஒதுக்கினார் சவுரி. பெரியவர்கள் நிறைய பேர் காத்திருந்தனர். மொத்தம் 3 ஊர்திகள். பெரியது ஒன்று இரண்டு சிறியது மொத்தம் 39 நபர்கள்.ஆங்காங்கு காத்திருந்தவர்கள் எல்லோரையும் ஏற்றிக்கொண்டு சமயபுரம் கோவில் வாசலில் கற்பூரம் கொளுத்திவிட்டு கிளம்பியது.
பாதுகாப்பான பயணம்.சீரான அளவிலேயே ஊர்திகள் எல்லாம் அணிவகுத்து பயணித்தது. திருக்கோவிலூர், வேலூர்,சித்தூர், கடப்பா வழியாகப் பயணம். மிக நீண்ட பயணம். வேலூர் வரை ஏ.சி.போடவில்லை. சவுரி தகப்பனாரின் உடல் நலம் கருதி அவர் உடன் வரவில்லை.வாட்ஸாப் மூலமாக அவருக்கு செய்தி அனுப்பினேன். ஏ.சி ஊர்திப்பயணம் என்று அறிவிக்கவில்லை. இருந்தாலும் வேண்டும் போது போடச்சொல்லியிருக்கிறேன் என பதிலனுப்பினார். கொஞ்சநேரத்தில் ஏசி போடப்பட்டது.
வழியில் ஒரு இடத்தில் நிறுத்தி காலை சிற்றுண்டி.காபி.அது போலவே மதிய உணவு ஆந்திர எல்லைக்குள்.மாலை 7.00 மணி அளவில் அகோபிலம் வந்தடைந்தோம் சிறு தூறலுடன்.

வழியில் எந்த இடத்திலும் அகோபிலம் தூரம் தொடர்பான அறிவிப்புப் பலகை இல்லை.”பெருமாள் என்னை இன்னும் அழைக்கவில்லை” “ நாம நெனைச்சா போக முடியாது பகவான் நினைச்சாத்தான் போகமுடியும்” என்பதான பேச்சுக்களை கேட்டிருக்கிறேன். அது தவறு. ”நாம் பெருமாளை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்துவைத்தால் பெருமாள் நம்மை நோக்கி எட்டு அடி எடுத்துவைப்பார் “ என்பதே உண்மை.இரவு அகோபில மடத்தில் தங்க பெரிய ரெடாக்சைடு ஹால் கொடுத்தார்கள். தனி அறை ஏதாவது கிடைக்குமாஎன மடத்தின்நிர்வாகியிடம் கேட்டோம் ஒரு அறை மட்டும் இருக்கிறது மூன்று பேர் தங்கும் அறை. ஒரு நாளுக்கு 800 என்றார். என்னுடன் அறை கேட்கவந்த சாரநாதன் அவர்களும் நாம் பகிர்ந்து கொள்ளலாமா? என கேட்க சரி என்று சொல்லி அந்த அறையில் தங்கினோம். நல்ல தூக்கம், காலையில் 5.00 மணிக்கு ரெடியாகிவிடவேண்டும் என்று நேற்றே பாலாஜி சொல்லியிருந்தார்.சவுரியின் இடத்தில் இப்போது அவர்தான். எழுந்து குளித்து தயாரோனோம். சூடான பொங்கல் 6.00 மணிக்குள். எப்படி சாப்பிடுவது இவ்வளவு சீக்கிரமாக என நினைத்தேன். ஆனால் எப்போதும் சாப்பிடுவதைவிட சற்று கூடுதலாகவே சாப்பிட்டேன். அவரவர் வேனில் ஏறி மீண்டும் பயணம். ஒரு மலை அடிவாரத்தில் வண்டி நிற்க கெய்டு கண்ணன் எல்லோரையும் நிற்கவைத்து கிளாஸ் எடுத்தார். இடையிடையே நிறைய ஸ்லோகங்கள் வேறு சொன்னார். நான் காமிராவும் கையுமாக சுற்றி சுற்றி சுட்டுக்கொண்டிருந்தேன். நாங்கள் நின்ற இடம் உக்ர நரசிம்மர் ஆலயத்திற்கு எதிரே. ஒரு மலையை இரண்டாக பிளந்தது போல் இருந்தது.பிளந்த ஒன்றின் மீது அக்கோயில் இருந்தது.மூலவர் சிறு பாறையின் குகைக்குள் இருக்கிறார். ஆதிசங்கரரால் பிரதிக்ஷை செய்யப்பட்ட சிவலிங்கமும் பக்கத்தில் இருக்கிறது. அவ்விடத்தில் ஒரு பாதாள குகை இருந்ததாகவும் அதனுள் ஒரு ஜீயர் ஒருமுறை இறங்கினார் திரும்பி வரவேயில்லை என்றும் இப்போது இரவு நேரங்களில் அவர் வெளியேவந்து நரசிம்மரை பூஜை செய்கிற மணி ஒலி கேட்கிறது என்றும் சொன்னார்கள்.அந்த இடம் மூடி போட்டு மூடி வைக்கப்பட்டுள்ளது. சுற்றிலும் இரும்பு வேலி போடப்பட்டுள்ளது.சேவை முடித்து வெளியே வந்ததும் எல்லோருக்கும் ஒரு மூங்கில் தடி தரப்பட்டது. மூன்று தண்டக் காரர்கள், இரண்டு தண்டக்காரர்கள், யாராயிருந்தாலும் இந்த ஏகதண்டம் இல்லாமல் மலைஏற முடியாது போல என நினைத்துக்கொண்டேன்.
இனி சுவாரசியமான மலைப்பாதை.



முடியாதவர்களுக்கு டோலி ஏற்பாடு செய்து தரப்பட்டது.ரூ.2000. வயதில் மூத்தவர்கள் நிறைய பேர் நடந்தே தான் வந்தனர். ஓர் இருவர் மட்டும் பெருமாள் மேல் கொண்ட பேராவலால் முடியாத நிலையிலும் டோலியில் வந்தனர். ஒரு ஆறு வழிந்து ஓடிவரும் வழியிலேயே பயணம். பெரும் பாறைகள் கொண்ட பாதை.ஆங்காங்கே ஆற்றைக் கடக்க மரப்பாலம் என மிக ரம்யமான சூழ்நிலை. நினைவில் இருந்த மலைப்பு நடக்க நடக்க எளிமையானது. காலை நேரம் என்பதால் வெயிலின் தாக்கம் இல்லை. அடுத்து அடைந்த கோவில் ”வராக நரசிம்மர்” .சிறு முன் மண்டபம் . அதற்கு அப்பால் ஒரு மலைக்குகை. கிட்டத்தட்ட சமணர் படுக்கை இருக்குமே அதுமாதிரியான பகுதியில் ஸ்வாமி இருக்கிறார். தனது மூக்கின் மேல பூமகளை தாங்கி நிற்கிறார். பட்டர் ஒவ்வொன்றையும் விளக்கிச் சொல்கிறார். இதில் ஒரு சிறப்பம்சம் என்ன வென்றால் எல்லா கோவிலிலும் உள்ள மூலஸ்தானத்தில் இருக்கும் ஸ்வாமியின் திருவுருவம் வெளியே உள்ள மண்டபத்தின் மேல் வெளிச்சத்தில் தெரியும்படி சுதைச் சிற்பமாக வடித்துள்ளார்கள்.
அடுத்த பயணம் ”ஜ்வாலா நரசிம்மர்” இரணியணை வதம் செய்ய அவதாரம் செய்த ஸ்தம்பம் பெரிய மலையாக இருக்கிறது அது இரண்டாகப் பிளந்த வாறு உள்ளது. அந்த நெடிய மலையின் அடிவாரத்தில் இருக்கிறது ஜ்வாலா நரசிம்மர் சன்னதி. அதுவுக் குகை தான். கெய்டு கண்ணன் டார்ச் லைட் செல்போன் லைட் மூலமாக வெளிச்சம் காட்டி சேவி சாதிக்க வைத்தார்.போகும் வழியில் தாரையாய் ஊற்றும் தண்ணீர் தலையில் பட்டால் புண்ணியம் அதை குடிக்க வேண்டாம் எனவும் அதன் அருகில் உள்ள சுனையில் உள்ள நீர் வதம் முடித்து கைகழுவிய இடம் எனவும் சொன்னார்கள், அந்த தண்ணீர் சற்றே சிகப்பாக இருக்கிறது அதனை பாட்டிலுல் பிடித்துக்கொள்ள கேட்டுக் கொண்டார்கள். பாட்டில் இல்லாதவர்களுக்கு அங்கேயே விற்கிறார்கள். பானகம் விநியோகம் நடக்கிறது. தேவாமிர்தமாக இருக்கிறது அந்த களைப்பிற்கு. மழைக்காலங்களில் அருவி பேரிரைச்சலோடு கொட்ட மலையை ஒட்டிய வாறு அதனை கடக்கும் அனுபவம் இருக்குமாம்.( லிங்க் பார்க்க https://www.youtube.com/watch?v=epA_5kCMPuU

சீனிவாசநல்லூர் - கொரங்கனாதர் கோவில்

சீனிவாசநல்லூர் ஒரு சிறிய ஊர். திருச்சி மாவட்டம் முசிறியிலிருந்து நாமக்கல் செல்லும் சாலையில் உள்ளது. 06.05.2015 அன்று அங்கு செல்வதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவ்வூரில் ஒரு சோழர்கால கற்றளி ஒன்று உள்ளது. பராந்தகசோழன் காலத்தது என வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் குறிக்கின்றனர்.

வட காவிரிக்கரையின் ஓரம் அமந்துள்ளது. காவிரிக்கும் அக்கோவிலுக்கும் ஒரு சாலை மட்டுமே இடைவெளி. கோரிக்கையற்றுக் கிடக்கும் வேரில் பழுத்த பலாவாக இருக்கிறது அக்கற்றளி.பராமரிப்பு இல்லை. திறந்து காட்ட காவலாளி கூட இல்லை. கொடும்பாளூரிலாவது காவலாளி இருந்தார்கள். இங்கு யாருமில்லை.கோவிலுக்குச் செல்ல ஒரு ஒற்றையடிப்பாதை. சாலையிலிருந்து கோவில் தெரியாமல் மூன்று முறை அதைக்கடந்து போய் ஒரு வழியாக  கண்டுபிடித்தோம் “கொரங்கனாதர் கோவிலை” நீலநிறப் வர்ணம் பூசிய பெரிய இரும்பு கேட். அதை நாமே திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றால் ஒரு வீட்டின் புழங்கும் வாசல் அதைத்தாண்டிச் செல்லும் ஒற்றையடிப்பாதையில் நடக்கும் போதே தெரிகிறது அந்த மகாபொக்கிஷம். ஆறு படிக்கட்டுகள் இறங்கியவுடன் மேலும் ஆறு படிகட்டுக்கள் ஏறினால் கோவிலின் நிலைக்கதவு. கதவு பூட்டியிருந்ததால் உள்ளே செல்ல முடியவில்லை. கோவிலைச் சுற்றி வர கருங்கற்களால் ஆன பிரகாரம். அங்கிருந்து துவங்குகிறது ஆச்சரியத்தின் கதவுகள். பக்கம் பக்கமாக கல்வெட்டுக்கள்.அற்புதமான சிற்பங்கள் எல்லாம் கால் போய் கைபோய் ஈழபோராளிகளைப்போல களையுடன் இருக்கிறது.ஆங்காங்கே ஆடுகள் மேய்ந்து கொண்டிருந்தன. இந்தியத் தொல்லியல் துறை போர்டு பல்லிளிக்கிற்து.பூத கணங்களின் வரிசை அச்சில் வார்த்தெடுத்த மாதிரி ஒரே அளவுடன் வித விதமாக அணிவகுக்கிறது.இது போன்ற மாதிரிகளை நார்த்தாமலையிலும் பார்த்திருக்கிறேன். சுருள் முடிகொண்ட ரோமானிய வடிவிலான சிற்பமும் இடையிடையே இருக்கிறது.மாமரமும் பலாமரமும் சுற்றிலும் காய்த்து தொங்குகிறது.சிற்பங்களை உற்று நோக்கும் போது ஒரு அமானுஷ்யம் தொற்றிக் கொள்கிறது. எனக்கு வரலாறும் ஆராய்ச்சியும் முக்கிமல்ல அதற்கான பெரியவர்கள் நாட்டில் ஏராளமானவர்கள் இருக்கிறார்கள். இது போன்ற பிரதேசங்களுக்கு வரும்போது லகலகலகலக……. வேட்டையன் பராக் பராக் என அக்கால மன்னர்களும் சிற்பிகளும் சட்டென என்னுள் உலாவரும் பரவசம் எனக்குப் பிடித்தமானது. வெறும் மணல் வெளிப்பிரதேசமான இங்கு இத்தகைய கற்களைக் கொண்டு இப்படி ஒரு கோவிலைக் கட்டவேண்டும் என ஏன் நினைத்தான். கற்கள் எங்கிருந்து கிடைத்திருக்கும். எத்தனைபேர் பணியாற்றியிருப்பார்கள்……பக்தி மட்டும் காரணமாக இருந்திருக்காது என்பது மட்டும் நிச்சயம். ஒரு கேன்வாஸ் துணியில் ஓவியம் தீட்டுவது மாதிரி சிறிய தூண்களின் இவர்கள் செதுக்கியிருக்கும் சிற்பம் என்னை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது. இது போன்ற சிறியவகை புடைப்புச் சிற்பங்கள் ராமாயணக் கதையினைச் சொல்வதாக செம்பியன் மாதேவியால் கட்டப்பட்ட பாச்சூர் என்னும் ஊரில் பார்த்திருக்கிறேன். அது அவ்வளவு புரிவினையாக இருந்திருக்கவில்லை. இங்கோ அதைவிடச் சிறிய அளவில் சிறிதளவே புடைத்திருக்கும் அற்புத வடிவங்கள். ஒரு பெண் நேராகவும் பின் பக்கமாகவும் திரும்பி யிருப்பது போன்ற ஒரு சாண் அளவுள்ள வடிவம் என்னை மெய்மறக்கச் செய்தது. கி.பி 9ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட ஆலயம்.

இதோ சில

·         மாலை அணியும் ஒரு பெண் ஒரு சிறுவன் எடுத்துக் கொடுக்கிறார்

·         ஒருவர் வாசிக்க ஒருவர் நடனமாடுகிறார்

·         ஒரு பெண்ணுக்கு பிரசவமாகிறது அவளைத் தோழிகள் தாங்கிப் பிடிக்கின்றனர்.

·         பிள்ளை பிறந்து விட்டது என்கிற சேதியை ஓடோடிச் சென்று சொல்லும் தாதிகள்.

·         பக்கத்தில் குழந்தையுடன் தாய்

·         சிதிலமடந்திருந்தாலும் அழகான தட்சினாமூர்த்தி.

·         கோஷ்டத்ட்தில் நேராக நிற்காமல் திரும்பியவாறு நிற்கும் சிலைகள்.

·         கால் இழந்து போன ஒரு சிலையின் கொங்கைகளின் இயற்கையான வடிவமைப்பு கடந்த பின்னும் மீண்டும் ஒரு முறை திரும்பிப் பார்க்க வைக்கிறது.

·         தூண் சிற்பங்களின் மூலமாக சங்கர் பட பாடல் காட்சியில் ஊடாக கதை சொல்வது மாதிரி ஏதோ சொல்ல வருகிறான் சிற்பி. சட்டென பார்க்கும் போது சோழர் அரச குடும்பத்து பிரசவமும் அதன் தொடர்ச்சியான கொண்டாட்டங்களும் சொல்ல புயன்றுள்ளதாகப் படுகிறது.

·         ”ஓடுவார் விழுவார் உகந்தாலிப்பார்

     நாடுவார் நம்பிரான் எங்குற்றான் என்பார்” என்கிற பாசுரம் மாதிரி கொண்டாட்டமான பொழுதை சிற்பமாக்கியிருக்கிறார்கள்.

·         வேறு மாதிரியும் திரைக்கதை எழுதிக்கொள்ளலாம். மன்னனின் ஆசைநாயகியின் ஊராக இது இருந்திருக்கலாம் குழந்தை பிறந்த உடன் அதன் சந்தோஷத்தின் காரணமாக அதை வெளிப்படுத்தியிருக்கலாம்.

·         அல்லது சிற்பிக்கு லீவ் கிடைக்காமல் ஏக்கத்தில் வடித்திருக்கலாம்.

·         ஒரு நடராஜர் சிலை. உண்மையில் சிவன் நடனமாடியிருந்தால் இப்படித்தான் இருந்திருப்பார் என நினைக்கத்தூண்டுகிறது. அளவு ஒரு சாண். அதிலும் அவர் தொடையும் கெண்டைக்காலும் புடைத்துக்கொண்டு அப்படி ஒரு நடனம்.

·         குழந்தையை ஒருத்தி கையில் வைத்துக்கொண்டு நிற்கிறாள் ஒன்னொருத்தி பக்கத்தில் வாஞ்சையுடன் நிற்கிறாள் நடுவில் ஒரு குத்துவிளக்கு விளக்கு அவள் இடுப்பு உயரம் இருக்கிறது. அக்கால அணிகலண்கள், விளக்குகள் இவைகளை இதன் மூலம் தெரிந்து கொள்ளமுடிகிறது. ஆனால் ஒரு சாண் அளவே.

உடன் வந்த தம்பி நாகராஜ் ஒத்த அலைவரிசை உடையவராக இருந்ததால் நிதானமாக பார்த்துவர முடிந்தது.

அப்பக்குடத்தான்

சில காரணப்பெயர்கள் ஆவலை அதிகரித்து விடுகிறது. அப்படித்தான் இந்த ”அப்பக்குடத்தான்” பெயரும். தஞ்சை மாவட்டத்தில் இருந்தாலும் திருச்சியிலிருந்து செல்வது தான் எளிது. திருச்சியிலிருந்து காவிரியின் தென் கரையில்   (வடகரை சாலை குண்டும் குழியுமாக இருக்கும்) 20 கி.மீ பயணித்தோமானால் கல்லணை வந்து சேரும்.சாலை பயணம் களைப்பையே தராது. இடது புறம் நம்மோடு கூடவே வரும் காவிரி.ஒவ்வொரு வளைவிலும் தன் பிரம்மாண்டத்தை காட்டி மறையும் பேரழகு. காவிரி எப்போதும் எனக்கு மோகமுள் ”யமுனா” வை ஞாபகப்படுத்தும்.என்னை மாதிரி காட்சிகளின் மீது சபலம் கொண்டவர்களுடன் பயணிப்பது என்பது கொஞ்சம் எரிச்சலூட்டக்கூடிய அனுபவமாக இருக்கும். ஜெயந்திக்கு பழகிவிட்டது. அரை ஃபர்லாங்க்கு ஒரு முறை கூட வண்டியை நிறுத்திவிடுவேன்.(வேறு என்னத்தை அனுபவிக்கப் போகிறோம்). நாணல் புதர்கள் நிறைந்த காவிரி போர்க்களத்தில் நிற்கும் நரைத்த பீஷ்மரை ஞாபகப்படுத்தியது.ஒவ்வொரு படித்துறையும் ஒவ்வொரு அழகு. கல்லணை நெருங்க நெருங்க ஒரு அமானுஷ்ய பயம் கவ்விக்கொள்ளும். அதுவரை ஓடிவரும் காவிரி கொஞ்ச கொஞ்சமாக ஓட்டத்தை நிறுத்தி பேரமைதியுடன் அலை மோதும் . தளும்பும் நீரலையை பக்கத்தில் பார்த்தவாறே சாலையில் பயணிக்கும் எனக்கு ஒரு அச்சம் நிறைந்த பயண அனுபவத்தைக் கொடுத்தது.

கல்லனை வரை காவிரி தென்கரையில் பயணம். கல்லணையில் காவிரியைக் கடந்து காவிரிக்கும் கொள்ளிடத்துக்கும் இடையிலான சாலைப்பயணம். அடடா…..நிழல் நிறைந்த சாலை. ஒரு குகைக்குள் பயணிப்பது போன்ற உணர்வைக்கொடுத்தது. இரு புறமும் உயர்ந்த மரங்கள். பெரும்பாலும் எனது வலது புறம் காவிரி இரு கரை நிரம்ப. இடது புறம் கொள்ளிடம் ஒரே மணல் வெளியாக.பழைய சாதத்துக்கு சூடான வத்தக்கொழம்பு தொட்டுக்கொள்வது மாதிரி ஒரு ஃபீல்.இந்த மகிழ்ச்சி நீடிக்கவில்லை. சாலையில் ஒரு பெயர்ப்பலகையை பார்த்தவுடன் எப்படிப்பட்ட இடத்தில் நான் பயணித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் என்ற ”புவியியல் பிரஞ்கை” உரைத்தது. அந்த பலகை “ கொள்ளிடம் கரை உடைப்பு 1961” என்று சாலையின் வலது புறத்திலும் கொஞ்ச தூரம் தள்ளி “ காவிரிக்கரை உடைப்பு 1961” என்ற அறிவிப்பும். வெள்ளம் சூழ்திருக்கும் போது இந்த இடம் எப்படி இருந்திருக்கும் என்ற கற்பனையை ஊதி பெரிதாக்கிக்கொடிருந்தது மனசு. சில இடங்களில் காவிரிக்கும் கொள்ளிடத்துக்கும் சாலை மட்டுமே நடுவில் என்பதாக இருந்தது.

இதே பொழப்பா போச்சு. வடையை எண்ணச் சொன்னால் தொளையை எண்ணும் புத்தி எப்போது மாறுமோ? சரி விஷயத்துக்கு வருகிறேன். இந்த சாலைப்பயணத்தில் வலப்புறம் ஆங்காங்கே தெருக்கள் தெரு காவிரியில் போய் முடிவதை சாலையில் பயணிக்கும் போதே பார்க்க முடிகிறது. அப்படி ஒரு சாலையில் வலது புறம் திரும்பினால் ஒரு சிறு பாழடந்த கட்டிடங்கள் நிறைந்த  அக்ரஹாரம்

 அதன் முடிவில் உயரமான கோவில் அதுதான் அப்பால் அரங்கன் எனும் அப்பக்குடத்தான் கோவில்“ கோவிலடி” என்ற ஊர் தான் அப்பக்குடத்தானின் ஜாகை.அப்பக்குடத்தான் பெருமாள் பெயர். வரலாறு இதுதான்

 ( கட் அண்டு பேஸ்ட்)

” வரலாறு! துர்வாச முனிவரின் சாபத்தால் தன்பலம் இழக்கிறான் உபமன்யு என்ற மன்னன். இந்தத்தலத்தில் இலட்சம் பேருக்கு அன்னதானம் அளித்தால் விமோசனம் கிட்டும் என்றறிந்து தானமிடத் தொடங்குகிறான். ஒருநாள் திருமாலே முதிர்ந்த வைணவரின் தோற்றத்தில் இங்குவந்து அன்னம் கேட்கிறார். பரிமாறப்படுகிறது. 

அன்றைய தினத்துக்கான உணவுமுழுவதையும் முதியவர் உண்டுவிடுகிறார். வியந்த மன்னன், இன்னும் என்ன வேண்டும் என்று வினவுகிறான். ஒரு குடம் அப்பம் வேண்டும் என்கிறார். அப்பக்குடத்தைக் கையில் வாங்கியதும் மன்னனின் சாபம் தீர்ந்து பெருமாளின் தரிசனமும் கிடைக்கப் பெற்றான்.” – நன்றி.( http://enthamizh.blogspot.in/2013/01/blog-post_28.html)

காவிரியை ஒட்டிய கோவில் என்பதால் நல்ல உயரத்தில் கோவிலை கட்டியுள்ளார்கள்.

மூலவர் தன் அருகிலேயே ஒரு அப்பம் நிறைந்த குடத்தை வைத்துள்ளார் என கேள்விப்பட்டது முதல் அதைப்பார்க்க ஆவல். ( நானும் அப்பப் ப்ரியன் தான்) . தற்போது கோவில் புணரமைப்பு வேலை நடந்து வருவதால் மூலவர் தரிசனம் இல்லை பாலாலயம் செய்திருக்கிறார்கள். (பாலாலயம் = மூலஸ்தானத்தைப் பழுதுபார்த்துப் புதுப்பிக்கும் காலத்தில் கடவுளை வேறாக  ஆவாகனம் செய்திருக்குஞ் சிறிய ஆலயம்

temporary structure to accommodate a deity when its inner shrine is under repair

உபயம் http://ta.wiktionary.org/wiki/%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AE%AF%E0%AE%AE%E0%AF%8D) உற்சவர் சேவை. பட்டர் வயதானவர். ரொம்ப சுவாரஸ்யமாக ஏதும் சொல்லவில்லை, அவருக்கு என்ன கஷ்டமோ? மூலவரின் வெள்ளிப்பாத கவசம் உற்சவர் அருகிலேயே இருந்தது. அதன் அளவு மூலவர் எவ்வளவு பெரிதாக இருப்பார் என்பதை உணரவைத்தது. பத்து இருபது படிகள் ஏறித்தான் கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும். வெள்ளம் பாதிக்காமல் இருக்க இப்படி கட்டியிருக்கலாம்.ஏறும் படிகளுக்கு நடுவிலேயே கொடிமரம். நான் இது போன்ற அமைப்புள்ள கோவிலை இதுவரை பார்த்ததில்லை. உள்ளேயே தாயார் சன்னதி மேற்கு பாரத்து. எல்லா இடங்களிலும் தூசி. செப்பனிடும் வேலையின் விளைவு. தாயார் சன்னதிக்கு நேர் எதிரே பின்பக்கமாக இறங்கும் படிக்கட்டுக்கள். அங்கே தஞ்சை மராட்டிய பாணி மண்டபம் ஒன்று. 

பிரகாரத்தை சுற்றும் போது விநாயகர் கோவில் வழிகாட்டும் விநாயகராம். இந்திரனுக்கு வழியைக்காட்டியவர். விநாயகருக்கு மட்டும் விதவிதமான பெயர்கள் எப்படி வந்தது? மற்ற தெய்வங்களுக்கு இந்த அளவிற்கு பெயர்கள் இல்லை.

ஸ்தல விருச்சம் புரசை மரம்.

 தாழ படர்ந்திருக்கிறது இதன் பூக்கள் எறிதழல் மாதிரி இருக்கும் என படித்திருந்தேன் . இப்போது பூக்கள் பூத்திருக்க வில்லை.சிற்பங்கள் அதிகமில்லாத சிறிய கோபுரம். கோவிலின் வாயிற்கதவு பச்சை வண்ணத்தில் பெயிண்ட் அடிக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் ஒரு தகவல் 1927ல் செய்யப்பட்ட கதவு அது. அகோபில மடம் மூலம் வங்கப்பட்ட இந்தக்கதவு ”யானை உடைத்த கதவுக்கு பதிலாக” வழங்கப்பட்டதாக கதவில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. 

யானை ஏன் உடைக்க வேண்டும். உள்ளிருந்து வெளியே வர உடைத்ததா? அல்லது வெளியிலிருந்து உள்ளே வர உடைத்ததா? உள்ளிருந்து வெளியே வர உடைத்திருந்தால் அது “புத்துணர்ச்சி” முகாம் வேண்டியிருக்கலாம். வெளியிலிருந்து உள்ளே எனில் பக்தி பிரவாகமாக இருக்காலாம். ஆக ”யானை உடைத்த கதவு “ என்ற வரி உள்ளே பல கதைகளை விரித்துக்கொண்டு சென்றது.பக்கத்தில் சுழித்து ஓடும் காவிரியில் கொஞ்சம் கால் நனைத்து நேரம் செலவிட்டோம்.

 காவிரியிலிருந்து கோவில் அழகாகத்தெரிந்தது.கிளம்பும் போது ஒரு டவேராவில் தென்கலை குடும்பம் வந்து இறங்கியது. மூக்கு நுனிவரை இழுத்துவிட்ட நாமத்தோடு. மாமி மடிசார். பெண் சுடிதார்.அய்யங்கார் வீட்டுப் பெண்களே அழகுதான். இந்தப்பெண்ணிற்கு தாவணி கட்டினால் இன்னும் அழகாக இருக்கும். சீ… என்ன புத்திடா இது? ”ஓம் நமோ நாராயணா”: மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோரெம்பாவாய்”

திருவிசைநல்லூர் ஸ்ரீ ஸ்ரீதர அய்யாவாள்

நேற்று 22.11.2014 கார்த்திகை அமாவாசைந்திருவிசநல்லூர் போய் வந்தேன். (புத்தகங்களில் திருவிசைநல்லூர் எனவும் பெயர்ப்பலகைகளில் திருவிசநல்லூர் எனவும் இருக்கிறது எது சரி?) பல வருடங்களுக்கு முன் நான் வாடகைக்கு குடியிருந்த வீட்டுக்காரரின் இல்லத்தில் “ ஸ்ரீ ஜகத்குரு திவ்ய சரித்திரம்” என்னும் நூல் படிக்கக் கிடைத்தது. மஹாபெரியவாளின் வாழ்க்கையும் அன்றாட நிகழ்வுகளின் தொகுப்புமாக இருந்தது அந்தப்புத்தகம்.முதன் முதலில் அந்தபுத்தகத்தில் தான் ஸ்ரீ ஸ்ரீதர அய்யாவாள் பற்றி நான் படித்தேன்.

அந்தப்புத்தகம் எனக்கு வாழ்வின் பல திருப்பங்களுக்குக் காரணமாக இருந்திருக்கிறது. அதன் பிறகே தெய்வத்தின் குரல் தொகுப்புகளைக் அய்யாவாள் வரலாறு படிக்க இந்த லிங்க்குச் செல்லலாம்.http://www.sriayyaval.org/lsdetail.html  (தமிழில் http://tamilthamarai.com/devotion-news/2230-thiruvisanallur-temble-tamil.html   http://jaghamani.blogspot.com/2014/11/blog-post_42.html ) .

        அப்போதிலிருந்து நானும் ஒவ்வொரு கார்த்திகை அமாவாசையின் போதும் திருவிசநல்லூர் போகவேண்டும் என முயற்சித்து ஏதேனும் காரணங்களால் அது நிகழாமல் போய்விடும். இந்த முறை எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது.திருவிசநல்லூர் கும்பகோணத்துக்கு அருகில் இருக்கிறது. (எப்படிப் போவது  http://www.sriayyaval.org/contact.html#reach ) காலை 6.30 க்கு திருச்சியிலிருந்து கிளமபினோம். 8.30 க்குள் திருவிசைநல்லூர் அடைந்துவிட்டோம்.காவிரிக்கரையில் உள்ள ஒரு ஊர் இது. முதல் நாளே கும்பகோணம் சாஸ்திரிகள் கேசி  சில டிப்ஸ்களை செல்பேசியில் வழங்கினார். முதலில் மடத்துக்கு எதிரே உள்ள காவிரியில் ஸ்நானம் செய்துவிட்டு பிறகு மடத்துக்குச் செல்லும் கியூவில் நிற்கவேண்டும் எனவும். பாத்திரங்கள் பைகளை காரிலேயே வைத்துவிடவும் எனச் சொல்லியிருந்தார்.

திருவிசநல்லூரை அடையும் வரை ஒரு பரபரபரப்பும் தெரியவில்லை. வானம் மூடிக்கொண்டு தூரலாக இருந்தது. ஊரை நெருங்கும் போது சாலையோரம் நிறுத்தப்பட்டிருந்த வாகங்களும் குளித்துவிட்டு வருபவர்களும், குளிக்கப் போகிறாவர்களும் என ஒரே பரபரப்பு.

சிறிய சாலை என்பதால் காவிரிக்குப் போகும் வழியில் இறங்கிக்கொண்டோம். மழை வலுத்தது. மடத்துக்குச் செல்ல நீண்ட கியூ. ஆண்களும் பெண்களும் குழந்தைகளும் என எல்லோரும் வரிசையில். உள்ளம் குதூகலித்தது. ஆற்றுக்கு போகும் வழியில் மஞ்சள், குங்குமம், கதோலை கருகமணி எல்லாம் விற்கிறார்கள். எதற்கென்று அப்போது எனக்குத் தெரியவில்லை. மாலை தான் கேசி சொன்னார். ஒரு நதியில் குளிப்பதற்கு முன் முதலில் தீர்த்தத்தை எடுத்து தலையில் தெளித்துக்கொண்டு கொஞ்சம் உட்கொண்டு எதையேனும் கொஞ்சம் ஆற்றில் விட்டுவிட்டு பிறகு குளிக்கவேண்டும் என்பது சாஸ்திரமாம்.

காவிரி என்றால் திருச்சியில் பார்த்துவிட்டு அங்கு பார்த்தால் உய்யகொண்டான் வாய்க்கால் போல இருந்தது. அவ்வளவு சிறியது,10 படிக்கட்டுகள் இருக்கும்.

 கரையோரம் சிலர் தர்ப்பணம் செய்துகொண்டிருந்தனர். மழையோ கொட்டிக்கொண்டிருந்தது.

மழை பொழியும் போது ஆற்றில்  குளிப்பது எவ்வளவு சுகம். கொஞ்ச நேரம் குளித்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பி கியூவில் வந்து நின்றோம்.கியூ சாலையில் கொஞ்சதூரம் சென்று இருபுறமும் தென்னைமரங்களடர்ந்த தோப்புக்கு இடையே சென்றது. ஒன்றறை மணிநேர கடத்தலுக்குப் பிறகு அய்யாவாள் மடத்தை அடைந்தோம்.

இளைஞர்கள்  4 பேர் கிணற்றின் மீது நின்று கொண்டு வாளியில் தண்ணீர் இறைத்து எல்லோருக்கும் ஊற்றினார்கள்.முழுவதும் நினையும் அளவிற்குக் குளிக்க முடியாது ஆனால் தலை நன்றாக நனையும் அளவிற்கு ஊற்றுகிறார்கள் . சிலர் 5.00 ரூ வெளியில் வாங்கிய பாட்டில்களில் ஊற்றும்போதே பிடித்துக்கொள்கிறார்கள். குளித்து முடித்தவுடன் கியூ அய்யாவாள் கோவிலுக்குள் செல்கிறது. ஈரத்துடன் தான். இந்தக் கோவிலுக்கு மட்டும் ஈரத்துடன் செல்லலாமாம் ( கேசி தகவல்) .அங்கு அய்யாவாள் பூஜித்த விகிரகங்களும் , அய்யாவாள் விக்ரகமும் இருக்கிறது. வணங்கிக்கொண்டு வெளியே வந்தால் விபூதி குங்குமம் வழங்குகிறார்கள்.வருபவர்கள் கண்டிப்பாக சாப்பிட்டுப் போகவேண்டும் என மைக்கில் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பக்கத்தில் ஒரு கார் ஷெட்ல் வைதீகர்கள் தர்ப்பணம் பண்ணிவைக்கிறாரகள். ஏக கூட்டம்.முன் யோசனை இல்லாததால் தர்ப்பணத்துக்கு கொண்ட்சு வந்த பொருட்கள் எல்லாம் காரிலேயே இருந்துவிட்டது. சரி என்று காவிரி கரைக்கு போய் செய்து கொள்ளலாம் என வெளியே வந்தோம். மழை விடவில்லை, எதிரே உள்ள காவிரிக்கரையிலும் கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால் கொஞ்சம் தள்ளி கூட்டம் இல்லாத இடத்தை அடைந்து கரையோரமாக தர்ப்பணம் செய்யலாம் எனத் தோன்றியது.அதன் படி கொஞ்சம் பயணம் செய்து யாருமில்லாத பகுதியில்  தடுப்பணை மாதிரி இருந்த ஒரு கரையோரம் இறங்கித் தர்ப்பணம் செய்தேன்.

 சலசலக்கும் காவிரிக்கு அருகில் இது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவது என்பது மனசுக்கு திருப்தி அளிப்பதாக இருந்தது.போன மாதம் திருச்சி காவிரியில்,இந்த மாதம் திருவிசநல்லூர் காவிரியில். தர்ப்பணம் முடித்து கரையேறினேன் எதிரே ஒரு வேப்பமரம். அந்த மரத்தில் ஒரு கயிறு கட்டப்பட்டு அதில் ஒரு படம் சொருகப்பட்டிருந்தது. உற்று நோக்கினேன். “ நான் இருக்கிறேன்” என்ற வாசகத்துடன்  புன்னகைத்தப்படி மஹாபெரியவா படம். கண்களில் வழிந்த கண்ணீரை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.